|
ერთი, ორი... ხუთი... ათი... ძნელი არის დათვლა მათი. ციცინათლის სადარები, დიდები და პატარები - ღამით მუდამ ციმციმებენ, წუთსაც კი არ იძინებენ.
დახუჭავენ თითქო თვალებს. ერთხელ ღამით აივნიდან ვთვალე, ვთვალე, ვერ დავთვალე.
აქეთ, იქით, ყველგან ბრწყინავს, ვთვალე, ვთვალე, ვერ დავთვალე და ამ თვლაში ჩამეძინა.
გარეთ ქროდა სიო ფრთხილი, ვარსკვლავები არსად იყო, ყველა ერთად გამქრალიყო. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


