|
მისდევენ, ესროლეს, ხალათი გაწითლდა ვეღარ შეეფარა პალმების ჩრდილს, ჩამუხლა, მისდევენ დაგეშილ ძაღლით და ძლივსღა მიბარბაცებს, ძლივს...
გულიც გასაფრენად სცემს... მან გუშინ წერილი მისწერა კიმ-ირ-სენს, - ის დამნაშავედა სცნეს.
და იმით შეიხვევს ხელს ო, ის არ მოკვდება, თუ მისი წერილი, მიუვა კიმ-ირ-სენს.
სილაზე გამოჰყვა მდინარის პირს, ესვრიან, მოარტყეს, განა დააცილეს... ეჰ, მკლავში ჭრილობა სჭირს.
ხტიან და უყეფენ ვით ნუკრის კვალს, ბიჭუნა წყალშია, ყელამდე დასველდა, და მაინც წყურვილი კლავს.
ნეტავი სადა ხარ, შავყურა ტოპ?! შენ ალბათ დედაჩემს ფეხებზე ეხვევი, შენ ალბათ რაღაცას გრძნობ...
ალბათ უგუნებოდ ფრენს, დღეს მე რომ მესროლეს, - იმასაც ესროლეს... და მაინც ლაღად შლის ფრთებს.
კორეის განთიადს შემოხვდი ხვალ. მდინარეს შეერთო ბავშვური გულისთქმა და მისი დუდუნა ხმა... |


