|
სამასი წლისა არწივსა, ორთავი გავაგდებინე, ღმერთსაც მოვხადე გვირგვინი მიწაზე დავადებინე.
რეიკად გავადებინე, ის მოკვდა, ეხლა ჩვენა ვართ, ქვეყანას გავაგებინე.
მას შხამი ჩავადებინე, ვიფრინე, ვჟლიტე ათასნი, ძვლები ქვად დავაყრევინე.
აქ რისთვის დარჩი, ირბინე, - აქ შემომხედე თვალებში, - ბევრ ბრმას ვერ გავაგებინე. იეთიმ-გურჯმა რომ შემხედა, კალამი დავაგდებინე. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


