|
აანთე ცეცხლი მეფეთ-მეფევ, გრძნობის უფალო, დასწვი, დადაგე სამკაული ჩემის სულისა, მოდი, მოფრინდი ოცნებაო თავისუფალო, მითხარ სიმღერა უზენაეს სიყვარულისა!
ფერად სიმთ ჟღერით გადავლახოთ ბედის საზღვარი, ჟამთ ბილიკები შემოვქარგოთ სხივთა ბლანდებით, ფერად ჰანგებით უკვდავების შევთხზათ ზღაპარი.
სინამდვილეში გული ჩემი სევდით მკვდარია, ბედნიერება არ მინახავს სიყმაწვილეში, ჩემი სიცოცხლე მხოლოდ ტანჯვა, გლოვა-ზარია.
წუთისოფელი ანგარების ვრცელი ბუდეა, - მზე არ ანათებს, არ ციმციმებს რწმენის კანდელი, კაცით-კაცამდის მიუალი ბნელი ზღუდეა...
თავისუფლება აღსასრულის ბოძს მიაჭედა, მოკვდა სიმართლე ეკალ-ნარით შუბლშემკობილი და აღსასრულის შავი ჯვარი არჭვია ზედა.
ვინ შეიყვაროს სამართალი, ჭეშმარიტება? ბუნების პირმშო, ბრძოლის მეფე, რწმენის ვარსკვლავი - ადამიანი სისხლში სცურავს, სისხლში ინთქება!
ეს გზა უვალი ეკლიანი, გადამატარე, მე მსურს შევჩივლო ქვეყნის ბედი ოცნებათ ღმერთსა, მე მსურს ვიხილო უკვდავების ნეტარი მხარე.
ეჰ, დასწვი, დასწვი, დასწვი გული ფერად ჰანგებით, მაინც ტანჯვაა ჩემი ყოფნა, ჩემი სახელი, ჩემო სიცოცხლევ, მაინც ვიწვით და ვიტანჯებით.
ეგებ შევაშროთ ხალხს ცრემლისა ერთი მარცვალი, ეგებ იწამონ სიყვარული შეუცნობელი და ამოგლიჯონ მით გულიდან შური მტარვალი.
ბედნიერება, ნეტარება და სიხარული? თუ კაცთა შორის სიყვარული აღმობრწყინდება, - მოდი ვიმღეროთ, სულ ვიმღეროთ ჩვენ სიყვარული.
ფერად სიმთ - ჟღერით გადავლახოთ ბედის საზღვარი, ჟამთ ბილიკები შემოვქარგოთ სხივთა ბლანდებით, ფერად ჰანგებით უკვდავების შევთხზათ ზღაპარი! |


