|
ბავშვურ ოცნებებს, ისე მივსდევ შევერცხლილ თმებით... როგორც გოგონა ფერად ბუშტებს... - გაფრენილს ქარში... სექტემბრის დილა გვირგვინს იწნავს მზის სხივთა თმებით... და ფოთოლცვენას წერილივით მიტოვებს კარში...
უკან მიჰყვება აჭრელებულ ღრუბელთა წყება... ემიგრანტებთან განშორებას წააგავს ალბათ... გზას, რომ ულოცავ და თან გული, - ძალიან გწყდება!..
როცა დატოვე მშობლიური, პატარა კერა... მაინც იმედი, რომ გეღვრება წყლიან თვალებში... ვინ იცის, როდის დაბრუნდები?... - ან, იქნებ... - ვერა!..
ვხედავ, გოგონა ბუშტებს მისდევს... - გაფრენილს ქარში... სექტემბრის დილა გვირგვინს იწნავს მზის სხივთა თმებით... და ფოთოლცვენას წერილივით მიტოვებს კარში... |


