|
მე გავექცევი საკუთარ თვალებს, უმისამართო ლანდად ქცეული, გზის გასაყართან დარჩება შიში - უარყოფილი ჩემი სხეული.
ვიპოვი მიზანს და ვივლი მისკენ ხელის ცეცებით, ვიდრე სიმღერის თეთრი საგზალი, გამომელევა და დავეცემი...
ოცნების სხივი გაწყდება, დავუბრუნდები მიწის სახურავს, მოვა უცნობი და დაღლილ მხრებზე, ცრემლების წვიმას წამომახურავს... |


