|
გაუმართავთ მერცხლებს კრება, დგას ზაფხულის მშვიდი დარი, ჭიკჭიკებენ, ჟღურტულებენ მავთულებზე შემომსხდარნი.
მთელ ქუჩაზე მოფენილა, უხარიათ, - აყვავებულ სამშობლოში მოფრენილან.
მშობლიური ჩვენი მხარე სულ არა ჰგავს იმ მხარეებს. ჩვენ რომ ფრენით მოვიარეთ.
რომ ახალი ააშენონ, რომ ქვეყანა დიდებული გახადონ და დაამშვენონ...
იმ დანგრეულ სახლებს გაჰყვა და იქ ვისაც ბინა ჰქონდა, წელს შეჰხარის ბუდეს ახალს.
გადავწყვიტოთ, მოდი, ასე: მომავალში, ყველამ ბინა გაიკეთოს ახალ სახლზე". |


