|
დღის სიხარული მესტუმრება მწვანე ქოშებით, ალვის კენწეროს გასცილდება ოცნებათ სიგრძე. გაქრება დარდი სიკვდილისგან ნაფეშქეშები, და გახარების ამოსუნთქვა ამაყად ვიგრძენ.
აზარფეშები დაათრობენ მხიარულ თითებს, ძვირფას პროფილის სურნელებით დავიქანცები ატეხილ კოცნებს ვათქმევინებ მე ახალ მითებს.
ხეს შევაქანებ მოვარდება ატმების წვიმა, ტანს სიხარული შემოევლო ბედნიერ რკალად, და მე ჯანსაღი, ვით შუადღე, დავუცდი იმას. |
|
პოეზიის გვერდი • • • |


