|
ღამით დაცხრება მთელი დღის შფოთი და როს ძილის წინ დედა შვილს ლოცავს, როცა ჩურჩულით ტოტს ეკვრის ტოტი, დაეძინებათ გრძნობებსაც როცა.
უსაზღვრო სივრცის შორდება საზღვარს, სამყარო დღისით გადარაზული ერთად მოუშვებს ათას ნიაღვარს.
ჩნდება სურვილი ახლის ძიების და სწრაფად ცვლიან წამებს წამები სიყვარულის და შურისძიების.
და სწრაფად ცვლიან განცდებს განცდები, მკლავენ - ვცოცხლდები, ვცოცხლდები - მკლავენ, ვიბრძვი - ვიმარჯვებ, ვიბრძვი - ვმარცხდები.
არის უმკაცრეს დღეთა ორგია და გული ისე იწვის და დნება, თითქოს არასდროს არ უბორგია.
ჩანს მარადმწვანე ტოტი რხეული, ნელ-ნელა ქრება შორი მირაჟი და მოჩვენება სიზმარეული. |


