|
ჩემს სიმარტოვეს ყოფნას უამესს, ფიქრებს - ოცნებამ რაც კი დაქსოვა, შენ გიძღვნი, გული არ იუარებს, შენ ერთს, ყოველთვის ვისაც გახსოვარ.
და სიზმრებს, ღამემ რაც კი დაქსოვა, შენ გიძღვნი, სულის სითბოს, ფერებას, შენ ერთს, ყოველთვის, ვისაც გახსოვარ.
უკანასკნელი ტყვიის გასროლა, შენ გიძღვნი, ჩემთა დღეთა სალოცავს, შენ ერთს, ყოველთვის ვისაც გახსოვარ. |


