|
ვარაზის ქუჩა მიყვარსო, მითხარ და ლანდებივით თავქვე დავეშვით; მსურს ეს წუთები გაგრძელდეს დიდხანს და ვიოცნებო ამ წყნარ ღამეში.
ჩანს შენს თვალებში ოცნება მშვიდი, გხიბლავს ყვავილთა ღვთიური ფერი და მთვარის ირგვლივ მოლურჯო ბინდი.
სურვილი ისე უსაზღვრო გახდა და საამოა გასაკვირველად ჩავლა დაბურულ, სევდიან ბაღთან. |


