კატეგორიები

წერილის გაგზავნა

lock პაროლის შეხსენება
ჯერ არ ხართ რეგისტრირებული?
უკვე ხართ რეგისტრირებული?
210 C
პარასკევი, 20 ნოემბერი 2026 16:07

 

რა უცნაური შეგრძნება არის,

ერთხელ გახედა სივრცეს ჯიქურად,

დროებით ვერც მან მოხურა კარი

და სამუდამოდ გამოიხურა.


წავიდა ისიც და სახტად დავრჩი

და, ალბათ, მისიც უნდა მესმოდეს,

როს ყელში სევდის ბურთულაგაჩრილს

მიაქვს იმედი ბოლო მეზობელს.


სიჩუმე მალე ყველაფერს დაღლის

და ასდის სოფელს სუნი სამარის -

მამლის ყივილი და ყეფა ძაღლის

სხვის ეზოებში აღარ გადარბის.


მზე ფანჯრებს ახლაც რა თბილად კოცნის,

მაგრამ დუმილი წამსვე აობებს.

სოფლის წყაროსთან ქალები სოფლის

არ სხდებიან და არ ჭორაობენ.


აღარ დაადგა იმედს საშველი

და სინანული კვებავს ისევე.

ახლა უბეებს ცელქი ბავშვები

მოპარულ ხილით აღარ ივსებენ.


ნეტა, ფიქრადაც თუ ვინმეს ყოფნის,

რა ამოავსებს ამ დიდ დანაკლისს.

არ დარჩა ქალაქს იმედი სოფლის

და, მით უმეტეს, სოფელს - ქალაქის.


ჩამივლის გვერდით, თითქოს და ვერ მცნობს

და უხილავი წყდება სიმები...

გადაავიწყდა ღიმილი ჩემ ცოლს,

მეც, რა ხანია, არ ვიღიმები.


ვარ ავსებული უმძიმეს სევდით,

თვალებში ცრემლი დგება ადვილად.

კვლავ იმ ტალახს ვზელ, რომელსაც ვზელდი

და სოფლის მთავარ გზაზე გავდივარ.


მაინც სხვაგვარად ხმაურობს სისხლი,

გულს ეს ხმაური ძგერად უღირდა:

ჩემი სახლიდან ბავშვის ხმა ისმის,

ამოდის კვამლი ჩემი ბუხრიდან...


პოეზიის გვერდი   • • •  პოეზია - ედუარდ უგულავა  • • •   ედუარდ უგულავას პოეზია

შეიძლება დაგაინტერესოთ

ოჩოპინტრე

გაგაგა



ფდფდფ

ოჩოპინდრე

₾
შეიძინეთ პაკეტი

მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა

ერთი კვირა
3 ლარი
ორი კვირა
5 ლარი
ერთ თვე
7 ლარი

დაამატეთ Aura.Ge

დააჭირეთ:   Share
აირჩიეთ:   Add to Home Screen