|
ამ დიდ ქალაქში არავინ გვიცნობს, მაინც სუყველა ჩვენ გვითვალთვალებს, მე მაცინებს და მაოცებს ის, რომ ჩვენც შეყვარებულ წყვილად ჩაგვთვალეს.
არ გვიფიქრია არცერთს ამაზე, ასე რომ იყოს, ჩემს დასანახად არ გააყოლებ თვალებს ლამაზებს.
თოვლით გაყინულ ქუჩებს სირბილით, შენ არ დახედავ საათს ათასჯერ, ხმაში გექნება ჩემი სირბილე.
ჩემი სამშობლოს მზე და ამინდი, რომ თუ ქართველი სამშობლოს გასცდა, მაინც სიყვარულს იქით არ მიდის. |


