|
გადასული ლოდინი და ცისფერი ოცნება: ღამეებში ლოთივით, დასჭრის სულს გაოცება.
მე პირველი წამიდან, როგორც ძვირი მიზანი, მწუხარებით წავიდა.
ავი წლების ფლიდობით; ტრაური სახელოდან, ვერ დავტოვე მშვიდობით.
შავად შემომესია, და დამქრალი ბუხარი, უამიდოდ მეწვია.
ჩემი ბეჭდის თვალია და ძვირფას მიფერებით, გადავყვები ვალიანს.
და სხეული გალხვება. და ანთებულ სიწითლეს ჩემი ბედიც გაყვება.
და მწუხარე ოცნება. ღამეებში ლოთივით, დასჭრის სულს გაოცება. |


