|
სიყვარულსაც და სიკვდილსაც - ორივეს უყვარს წოლა! ცრემლები იცის ორივემ - ვეება, მუშტისტოლა! სულყველა მისი მონაა - ხელმწიფეც, მღვდელიც, მოლაც, ჯარისკაციც და სარდალიც... შენც იმათ შორის, ლოლა... სიყვარულსაც და სიკვდილსაც - უყვართ, შენსავით, წოლა... და სიყვარულის სასმელი სულ რომ ჯამებით ისხა - რაც პირველ ღამეს დალიე, ბოლო ღამემდე ის ხარ, ცხრა ცხოვრებითაც იცხოვრო, ცხრა ლომს რომ ეჯდე ცოლად, იმ ერთს შერჩები ბოლომდე ვეფხვის ნახტომზე ზოლად... სიკვდილ - სიყვარულს - მშვენებას (თუმც ცალი თვალით ელამს) რას მოუხერხებ... შეეშვი მაგ კონიაკს და „ელემს“, თავს ნუ მოიკლავ, ნუ იზამ, სიგარეტით და ყავით, ისეც მოკვდები სიკვდილის და სიყვარულის ზავით - აკი გითხარი - ორივეს საშინლად უყვართ წოლა, როგორც შენ გიყვარს.... ან უფრო სწორად - გიყვარდა, ლოლა... სიყვარულსაც და სიკვდილსაც - ორივეს უყვარს წოლა... |


