|
ოქროს ფეხი... ოქროს ფეხი... ოქროს ფეხი ქალწულისა სიმბოლოა უცნაური სიკვდილის და სიცოცხლისა.
მაშინ ჩემს ცრემლს ცრემლით ვამსხვრევ სატრფოს პატივ-საცემლადა; როცა ცეკვავ და შენს ფეხებს მიწა ჰკოცნის გაზაფხულზე - ოჰ მე მაშინ ეჭვით ეჭვს ვკლავ, ვიტანჯები, ვსკდები გულზე.
როცა შენი ოქროს ფეხი მომავალის გზას მინათებს? მიკვირს!.. მწყემსი რად ღიღინებს, რად მღერს ჰანგებს საამურსა - როცა შენსა ფეხის თითზე კოცნით ვუკრავ სალამურსა?!.
ოღონდ მითხარ, რას მიმზადებს შენი ფეხის სილამაზე?.. ცეცხლის ტალღას ფრთას წავაჭრი, მზის ყვავილსა მოვსთხოვ სურნელს ოღონდ ფეხით დაღს ნუ მომცხებ, დაღს უხილავს, განუკურნელს.
დაე ცაში აიტანოს საიდუმლო მიდამოსი; საცეცხლურის ორთქლად შევსვი, შევსვი შენი ფეხთა მტვერი, კოცნით მოესპე ის ტალახი, შენ რომ ფეხით ამოსჭერი.
ჩემს სალოცავ სულის კერპად მხოლოდ ეგღა დამრჩენია; ოდეს მოვკვდე .. და დამატყდეს რისხვა ზეცით მონატეხი - ამასა გთხოვ: ჩემს საფლავზე ძეგლად დასდგი შენი ფეხი.
ოქროს ფეხი... ოქროს ფეხი... ოქროს ფეხი ქალწულისა - სიმბოლოა უცნაური სიკვდილის და სიცოცხლისა. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


