|
"ჰაუ, მოგელი, აქა ვარ, აქა!" - ჟასმსა ყრმობისას მახსოვს, რომ ასე მთის გამოძახილს გავებაასე, ბორცვიდან ბორცვზე გადავდიოდი და მას შორეულს, მას ვუყიოდი ო, მოგონების დაღი და ლაქა დღესაც ატყვია ჩემს სულს პოეტურს! დღესაც მას ვეძებ, დღესაც კვნესა მსურს დღესაც იმ ადგილს, როგორც მზის სხივი. ტბის მსუბუქ ჭავლში ცეცხლადა ვღვივი და ქალს უხილავს, გრძნებით ვუყივი: "ჰაუ, მოგელი, აქა ვარ, აქა!" |
| პოეზიის გვერდი • • • |


