|
შენ გეჯავრები, ჩემო სულის დგმავ? ზღვას, - ვნების-მორევს, - მარიდებ თვალებს? რისთვის? - იმიტომ, რომ მშობელთ მხარე სულ სხვას მიქადის, სულ სხვას მავალებს?
წარსული ჩაჰკალ, გამოიგლოვე; ვნების გრიგალო! სულის-კვეთებით შემომიერთდი... გადამექსოვე!
შიგ ჩაგახედებ გულის სიღრმეში და დაგანახებ, თუ რა არსებობს, ჩემს განზრახვაში, ჩემს ბედკრულ „მე“-ში.
მიყვარს ოცნება ცრემლით აღთქმული, მაგრამ უფრორე, ჰოი ქალწულო, მიყვარს სამშობლო, ჩემი მამული.
ახ, რისთვის, რისთვის მარიდებ თვალებს? ნუთუ იმიტომ, რომ მშობელთ მხარე სულ სხვას მიქადის... სულ სხვას მავალებს? |
| პოეზიის გვერდი • • • |


