მთარგმნელი: ბესო ხომერიკი
|
გაზაფხულის მიმწუხრია, ბინდდება, შემეხება ტალღა ღამის სიგრილით, გული რაღაც საოცრებას მპირდება, ნაპირს ზვირთი გადაუვლის სირბილით.
ისე ჩუმი, ვერც კი გამირკვევია, თითქოს მოთქვამს იქ ვიღაც მარტოსული, ხმას გაღმიდან სივრცე გაურღვევია.
ნუთუ შენ ხარ, შენ მეძახი შორეთში? მიქანაობს ნავი, ტალღებს აწყდება, თითქოს ლანდმაც გაიელვა მორევში.
ვიღაც მოდის! - გავიქცევი, დავხვდები, შეძახილი ისევ გაღმა ნაპირთან, გაზაფხულის მიმწუხრია, ლანდები. |


