მთარგმნელი:
|
როცა ამქვეყნად დაგივიწყებენ, როცა დარდები შემოგაწვება, და ყველაფერი რაც კი გხიბლავდა, საფლავის ქვის ქვეშ ნელა გაქრება;
თითქოს დაგადეს ფეხზე ხუნდები, ღონემიხდილი, უტყვი, სნეული, შებინდებისას სახლში ბრუნდები.
და მოუსმინე სიჩუმეს ღამის: სმენით შეიცნობ სულ სხვა ცხოვრებას, რომელიც დღისით ვერ შეიცანი;
თოვლიან ქუჩებს, კვამლს რუხს და მწარეს, თეთრ, მიტოვებულ, მოუვლელ ბაღნარს, დღის მომლოდინე მწუხარე ღამეს;
სულში იპოვი შენ უფრო მეტსაც: მოხუცი დედის დაღარულ სახეს; ამ უბადლო წამს ისევ გაკრთება -
და მინა ჭირხლით უცხოდ ნაქარგი, მადლიერ გულში ისევ აღდგება ტრფობა, დიდი ხნის წინ დანაკარგი -
და მთელ ქვეყანას გინდა ახარო, რასაც შეიცნობ და აღიარებ - რომ მშვენიერი ჩვენ გვაქვს სამყარო. |


