კატეგორიები

წერილის გაგზავნა

lock პაროლის შეხსენება
ჯერ არ ხართ რეგისტრირებული?
უკვე ხართ რეგისტრირებული?
210 C
ოთხშაბათი, 18 ნოემბერი 2026 13:59

 

მთარგმნელი: ვალერიან გაფრინდაშვილი

 

ერთი, მეორე, მესამე წელი

პანოპტიკუმი ღიაა მკრთალი.

მივდივართ, როგორც ბრბო გაუზრდელი,

კუბოში გვიცდის ჩვენ დედოფალი.


ის ასვენია მინის კუბოში,

არც ცოცხალია ის და არც მკვდარი,

დაუღალავათ გაისმის ბრბოში

მასზედ სიტყვები შეუსადარი.


ის გაწოლილა ზანტი, გვიანი,

რო დაიძინოს მარადი ძილით.

გველი ბოროტი და შხამიანი

მას გულს უწოვის უხმო წივილით.


მეც სამარცხვინო და მოცახცახე,

თვალების ქვევით ლურჯი რკალებით

მოვედი - დინჯი პროფილი ვნახე,

ვუცქერ სანთელის ტანს მოკრძალებით.


შენ გეტმასნება ცქერა ყოველი.

ხარ საოცნებო, ყალბი ზმანება

და ვით სიმღერა დაუთოველი

მესმის დაფერფლილ ტუჩთა ბრძანება:


- შემოსეთ ვარდით ჩემი ობლობა.

ავია ჟამთა კორიანტელი.

ეგვიპტეს ვსცანი მე დედოფლობა,

ახლა ვარ მტვერი, მიწა, სანთელი.


- მე ეგვიპტეში, გვირგვინოსანო,

ვიყავი მხოლოდ მონა ურვილი

ახლა კი, როგორც მგოსანთ მგოსანი

მეფურ დიდებით ვარ აღჭურვილი.


ახლა თუ ხედავ, რომ შენი ტრფობით

იწვის რუსეთი, ვით რომი შორი,

მე და ცეზარი აწეულ გრძნობით

დროთა წინაშე ვიქნებით სწორი.


მას ჩემი ქება, ალბათ, აწუხებს.

ოდნავათ მისი კანკალებს გული.

ქსოვილის თრთოლვით ის მიპასუხებს,

ნელი სიტყვებით ვარ განგმირული:


- ვქმნიდი ოდესმე სასტიკ გრიგალებს,

ახლა კი, ახლა ყველაზე მწვავეთ,

მე ავაცრემლებ ლოთ მგოსნის თვალებს

და მოვგვრი სიცილს ზარხოშ მეძავებს.

შეიძლება დაგაინტერესოთ

ოჩოპინტრე

გაგაგა



ფდფდფ

ოჩოპინდრე

₾
შეიძინეთ პაკეტი

მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა

ერთი კვირა
3 ლარი
ორი კვირა
5 ლარი
ერთ თვე
7 ლარი

დაამატეთ Aura.Ge

დააჭირეთ:   Share
აირჩიეთ:   Add to Home Screen