|
სამოცამდე რა ცოტაღა დამრჩა, თუმც სიბერე მეჩვენება შორს. ლექსი ჩემი - ატლასი და ფარჩა - ძველებურად მოფერებას მთხოვს...
ვინ ჩამაცვა წუთისოფლის თალხი. მიმტრო - ვისაც ჩამოვართვი ხელი. არ მჯეროდა: "ჭრელიაო ხალხი".
თუმც შემზარა საამქვეყნოდ დრომ. მე ვტირივარ, მაგრამ მაინც ვმღერი... არ დამტოვებ, საყვარელო, ხომ?! |


