|
შენი ცხოვრება ჩემს ცხოვრებას მაგონებს, ძაღლო, მეც შენებრ ვფხიზლობ, ერთგული ვარ პატრონის ჩემის, გაჩენის დღიდან უბედობას ორივე ვნაღვლობთ, და ერთი გზა გვაქვს სიცოცხლისა, თუ თავის რჩენის.
რა ჰქნა, გახარბებს, საცოდავო, ულუფა მსუყე. ბევრჯერ გამხდარხარ უნებლიედ მზრახველი ქურდის და, ვხვდები, ასე გამწარებით მთვარეს რად უყეფ,
თუმც ერთნაირად ერთგული ხარ, მონის და მეფის. მაგრამ შენ ჩემზე ბედნიერი ხარ, მშურს და გყვედრი, რადგან შენ კიდევ შეგრჩენია უფლება ყეფის... |


