|
რატომ დამთმე და დამეთხოვე, რისთვის გამეცი, - შენ სარკეს ჩასცქერ, მეოცნებე ჩვენო აბატო, ქალდეის სერებს ჩამოჰყვება კვლავ გილგამეში და საფირონი ჩამოსწყდება ცისფერ კაბადონს.
რომ ცრემლის წიაღ ამჯერადაც ცრემლი დაბადო, გაკრთება შუქი საღამეულ სიკამკამეში და მალე წირვაც დაიწყება საორშაბათო.
ეზო და კარი დაცლილია, - ვინ გაგენდობა! სად არის მღვდელი - გულმოწყალე და შემლოცველი,
საყდართან ახლოს სოფლის გზაა, გზასთან ბორცვები, სურო და ჯვარი, ქვების გროვა და მიწაყრილი... |


