|
ადამიანის და ბუნების წინაშე მდგომმა ამ ორ სასწაულს უდიადესს უცქირე ხარბად! ყოველი ლექსი - ლითონია გამოსადნობი, გრძნობა და ფიქრი როს ემთხვევა ერთმანეთს ჭარბად!
მიეცი თვალებს არწივების შორსმჭვრეტი ძალა, რომ შენი სიტყვა - კაცთა გულის მგმირავი შუბი - გარდიქცეს სიბრძნის და სიმტიცის ხერხემლის ძვალად!
უნდა გხიბლავდეს ბრძოლის ცეცხლი, ხალხთან ერთობა. შენ სიყვარულის უძლეველი აბჯარი გმოსავს და შენი ერის უანგარო გული გენდობა!
როდესაც თვალებს აღმაფრენის ცრემლი ასველებს - გააღე გული და აიღე კალამი ხელში, შეასხი ხორცი რაც შენ გტანჯავს და არ გასვენებს!
მშვენიერების უკვდავება, ეპოქის სუნთქვა - უნდა გადიქცენ შენი სულის მოძრავ ძალებად, რომ სთქვა სიმღერა, ჯერ რომელიც არავის უთქვამს.
როგორც ლაჟვარდი უწმინდესი და სხივოსანი, რომ შენს სამშობლოს უგალობო ჯადოსნურ ხმაზე და გახდე მისი სიამაყე, მისი მგოსანი! |
| პოეზიის გვერდი • • • |


