|
გადაგორება უშენოდ მარტის, არც თბილი წვიმა, არც შებრალება, მოგონებები და შენი ლანდი გამოიტირეს ჩემმა თვალებმა.
სადღაც მირბიან მწვანე დღეები, და საპატარძლოს თეთრი სამოსით შემომეგება ტყემლის ხეები.
გადაგორება უშენოდ მარტის, დასაწერელი ლექსების ვერ თქმა, გაუმხელელი გრძნობების დარდი. |


