|
ნუ ეტყვით - მეთქი, განსვენებულს: იძინე მშვიდად!.. თუ მძიმე ტვირთი ედო მხრებზე და თუკი ზიდა იმან ეს ტვირთი, ვერც სიკვდილი ვეღარ დაიხსნის. იმქვეყნიური ვერ მოუტანს შვებას დაისი. განა იმისი საუკუნო ძილი ძილია? რა დააძინებს თუ პატარა ერის შვილია?! ნუ ეტყვით - მეთქი, განსვენებულს: იძინე მშვიდად!.. მიწაზე როცა დაეცემა ფოთოლი ხიდან, იგი იმასაც გაიგონებს, ხოლო ტაროსი, როცა უეცრად შეიცვლება ამ სამყაროში, იგრძნობს და რადგან მისი ერი მცირე ერია, იმას საფლავში მშვიდი ძილი არ უწერია... მაღალფარდოვნად, განსვენებულს - იძინე მშვიდად! ნუ ეტყვით-მეთქი და თუ ეტყვით, ეგ თქვენი მხრიდან იქნება მხოლოდ მკრეხელობა, ასე გარშემო წრეს უხაზავენ დაკლულ ქათამს... განა არსებობს სიმშვიდე მათთვის, ვინც პატარა ერის შვილია, განა იმისი საუკუნო ძილი ძილია?! ვისაც აქ სძინავს ზეზეულად, უთუოდ იქაც იძინებს მშვიდად, იქაც ძილით გასძვრება სიქა, მაგრამ აქ ვისაც არა სძინავს, ვერც იქ მოხუჭავს თვალს ერთი წუთით, გინდა ჭაბუკმა და გინდ მოხუცმა ვით დაიძინოს... მშვიდი ძილი არ უწერია იმას საფლავში, ვისი ერიც მცირე ერია... |
| პოეზიის გვერდი • • • |


