|
დღეს დავლევდი შენთან ერთად კარგ ღვინოს, რომ ორივეს თავი დაგვაკარგვინოს. დავივიწყოთ აკრძალვა და ყოყმანი, გავუღიმოთ გრძნობას, ზეცით მოყვანილს.
რომ ვიგემოთ ერთად სამოთხის ხილი. მზერით მჭამდე, კოცნით ნაფერხალიანს, ავგიზგიზდე შენით, ნაკვერჩხალია.
შევძლოთ ჩვენი ერთმანეთში დამარხვა. რომ არ ვიყოთ მუდამ მტკიცე მადანი, დავიოკოთ მოფერების მადანი.
მოვერიოთ შიშებს ცოდვის, შეცდომის, მოგეფერო ვნებიანს და ჟინაშლილს, რომ ჩაგწურო სულ მთლად გრძნობის ჭიქაში.
რომ გესმოდეს ჩემი "არა" დასტურად. ისე გკოცნო, უფრო მოგაჯადოვო, ისე შეგსვა, რომ წვეთიც არ ჩაგტოვო.
სიყვარულით ერთმანეთი უკვდავყოთ. შენს ხელებში გავიფოთლო კვირტებად, დავივიწყო მარტოობის კირთება.
ამორძალი შეძლო, დამიმორჩილო. ავყვეთ გრძნობას ჰაეროვანს, გამომწვევს, ბაგეებით გულისცემას ამოწმებ.
გზაგზა ვყრიდე მოთმინების პუანტებს. არ ჩამომსვა გრძნობის ქარის რაშიდან, მეალერსო ღამეც, გარიჟრაჟიდან.
ვეზიაროთ სულ-ხორცის სიმფონიას, გადაებას ვნების დაე, ძაფები, ტკბილ ტუჩების ბადაგს დავეწაფები.
რომ ორივეს თავი დაგვაკარგვინოს. |


