|
თუ მკითხავ, კიდეც გიამბობ ჩემსა და ლომისისასა: აიქ სამ შავიყარენით საბრუნსა, სამუხისასა,
ვურჩევდი თათუხისასა; ხორცი მთხოვა და ვაჭმიე, ვურჩევდი ხოხობისასა;
ვურჩევდი კახეთისასა; ცოლი მთხოვა და ვერ მივე, მიმყვანდა სიდედრისასა.
ნაჭაპნსა გიშრის თმისასა, ამოტირდა და ამოთქვა: „ვაი ცოლს ცუდის ყმისასა!“
ნაჩუქარს ცოლის ძმისასა, უწინ იმანავ დამასწვრა, ელვასა ჰგვანდა ცისასა.
რისხვასა გვანდა ღვთისასა. სუკსა ვეც, გულსა ეწია, წვერი უწვდინა ქვიშასა. |


