მე ცოცხალმკვდარი უტუნის ღერო ვარ
სნეული, ყრუ ბერიკაცი.
მომესმის სამარის წყაროთა ჩუხჩუხი
და სულის სიმშვიდეს მაცლის.
ხელჩაკიდებული შვილი თან მომყვება,
შინ მივალ მწუხარე ფიქრით.
დარბაზში ბნელა და ცივა ოთახებში
სახლში აღარა ჩანს იგი.
ოჩოპინტრე
გაგაგა
ფდფდფ
ოჩოპინდრე
მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა