|
როცა დღეები ერთფეროვნებით მიქრის, მე ერთი ვიღაც, როგორც მოკვდავი, ვწვალობ, შემხვდები უცებ, გამინათდება ფიქრი და საგულედან გული აფრენას ლამობს.
მთელი ცხოვრება თითქოს ფარულად მდევდი, შემხვდები უცებ და ამევსება სული შენი თვლების ულამაზესი სევდით.
შენ სხეულს ღრუბლის თეთრი ფთილებით ვძერწავ, თვითონ არ იცი, გადამაქციე მნათედ სიყვარულის ზარს რომ შეშლილივით რეკავს...
რასაც ისურვებ, იმას დამმართებ ახლა, შენი მსხვერპლი ვარ, გრძნობის ზედაშით მთვრალი (გაზაფხულს ჰგავხარ, მე კი ზამთარი მახლავს).
ცის გახსნას უცდის, თვალს მოლოდინით ახელს, შენთან შეხვედრა სასწაულია ჩემთვის, მადლობა უფალს, რომ ანგელოზი გნახე.
ვერ შეგეხები რძისფრად გადმოღვრილ მხრებზე, შენთან შეხვედრა ჩემს გადარჩენას ნიშნავს, იქნებ ამიტომ სუყველა ქალში გეძებ.
მეც ჩვეულებრივ მოკვდავებივით ვწვალობ, შემხვდები, უცებ გამინათდება ფიქრი და საგულედან გული აფრენას ლამობს. |


