მთარგმნელი: ვახუშტი კოტეტიშვილი
|
მეგობარო, შენ მკითხავ, ვისი ბრძანებით. გიზგიზებს გიჟის მეტყველება? * * * * * * *
თითქოს ბაღს ქარვა მოდნა და ნიავს ჩუმად ვანდოთ ოდნავ, სულ ოდნავ, ოდნავ.
დილით ფოთლებზე მდგარი რატომ ციმციმებს მუდამ ლიმნის და ენდროს ცვარი.
ცრემლს და ჟალუზებს მოდებს, ყუნწში ძვრება და კემსავს თაროზე გაშლილ ნოტებს.
დაჩაგრულს ფეხების გასმით, ვინ კაზმავს ნაჯაფს და ნადაგს, ვინ ფერავს სურმით და ბასმით?
მიიჩნევს უავგუსტესად, ვისაც ფონი არ აქვს წინ და მაინც წინსვლა აქვს წესად.
ან ეკლესიასტეს შემდეგ ყალიბს თაბაშირით ავსებს და იღებს საოცარ შედეგს.
რომ ამ ნაგვიანევ ასტრებს სექტემბრის სუსხები ასწრებს? და წნორის წვრილ ფოთლებს თანაც,
დააფენს ჰოსპიტლის პლიტებს ჩუმი შემოდგომის ხანა. შენ მკითხავ, ეს ვიღამ ბრძანა?
ყოვლისმძლემ და ერთადერთმა, იაგაილოთ და იადვიგთა უმცირეს დეტალთა ღმერთმა.
სიკვდილის ახსნისა სუსტია, მაგრამ სიცოცხლე კი ვიცი, ჩუმ შემოდგომისებრ ზუსტია. |


