|
მზემოკიდებულ ჭვავის ყანას გაექცა გველი ადევნებოდა ოქროსფერი უმხურვალესი, ცახცახებს ვნება უმაძღარი, ცეცხლივით მწველი და სურვილს გიკლავს სათივეზე ქალის ალერსი.
ქათქათებს მკერდი და მკათათვის ზიზღით ვინთები, ამომაკვნესებს ღაწვდახოკილს სიმლაშე კურცხლის, ეჭვიან მზერას დაფარავენ სველი თითები.
და ბინდისფერი აგრილება - უღვთო ღალატი, იხეტიალებს გაფითრებულ, ჩამქრალ ფერებში, ვით განთიადის მომლოდინე ბედის ჯალათი. |


