|
მიმიღე ვინცა ვარ, რაცა ვარ, ბინდად რომ ჩამოვტყდი ქარაფებს... და შენთვის იქნება არცა ვარ, არცა ვარ, არცა გთხოვ არაფერს.
ვიტყვი რომ არ დაგრჩი უკვალოდ და როცა ჩემს ბაღთან ჩაივლი, მცირე ხანს შეჩერდი უბრალოდ,
ნიავი გზის პირზე ალუჩას, და ვიცი, მოვკვდები მარტოკა, ჩემს ყოფნას სხვა ბოლო არ უჩანს. |


