|
უშენოდ რისთვის მგონია ხოლმე შუა ქალაქში დარჩენილს, თითქოს მიწის სურნელი და სიახლოვე დაღლილ ძარღვებში შემმატებს სითბოს.
დედაქალაქის ჰაერი მიწვავს; მთებს, სერებს, ფშანებს, სათიბებს, მინდვრებს რატომ და რისთვის ვიხსენებ იმ წამს.
ასფალტის ფენა მაშორებს მიწას მაშორებს ისე აშკარად, ურჩად, როგორც შენს კედლებს პატარა ქუჩა. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


