|
თრობის ღმერთის დაყუდებულ ხანგრძლივ ლოდინში ელევა სუნთქვა: მენადა იძვრის გამეხებულ გაქვავებისგან და ცეცხლოვანი ამღვრეული გოგირდის მზერით ველურ ილტვის მოტანებულ გრიგალისაკენ - ვით ნადავლი შმაგ ეძლევა დაბინდულ თრობას. და როდესაც ელვამ დალოშნა და შეისრუტა ველურმა ლტოლვამ, განლეული მეხთატეხაში ელვანაკრავი გამოსხლტა ქაოსს, - იშვა ქალღმერთი. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


