|
შენის გონების სხივნი ესრედ ბრწყინვენ ძლიერად, შვენებაც გინა არა გქონდეს, მით იმნათობებ; შვენება შენი ესრედ მძლევლობს ამ ქვეყნიერად, რომელ გონების უმწეოდაც ნამდვილ იმფლობებ! მარამ რას ხელ-ჰყრი, მარქვი, მაგა ნიჭთა კეთილთა, თუ გული შენი სიყვარულსა არ მიიკარებს? მგრძნობელობა ჰსჯობს ყოვლთ თვისებათ, ცით მოვლენილთა, შვენებასაც და გონებასაც ის ასულდგმარებს! |
| პოეზიის გვერდი • • • |


