|
როდესაც გაჭირვებული კისრულობს სხვისა მონებას, რომ არ დაეცეს უფალო, ნუ გამოულევ გონებას.
შემთხვევით ყოფა-ქონებას, რომ არ გაბრიყვდეს, უფალო, ნუ დაუკარგავ გონებას.
ხელს მიჰყოფს თავ-მოწონებას, რომ არ გაფუჭდეს პრანჭვითა, ნუ დაუმონებ გონებას!
და ვსცდილობთ ზედ დაკონებას, რომ იქ ეკალსაც ვხედავდეთ, ნუ დაგვიბნელებ გონებას.
ნუ გამოულევ გონებას, რომ მხოლოდ სიბრძნე-სიმართლით სცდილობდეს შენსა მონებას. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


