კატეგორიები

წერილის გაგზავნა

lock პაროლის შეხსენება
ჯერ არ ხართ რეგისტრირებული?
უკვე ხართ რეგისტრირებული?
210 C
ოთხშაბათი, 18 ნოემბერი 2026 13:06

 

 

ვუძღვნი ისტორიკოს ეზოვს

 

სასწორ-საზომით მოარულს,

უმადურს, გაუტანელსა,

რა უნდა უთხრას ქართველმა

შემოხიზნულსა ვანელსა?!


ერთ დროს რომ კარზე მოადგა,

მშიერ-მწყურვალი, შიშველი,

და საწყლად, ქრისტეს სახელით

გამოუშვირა მას ხელი,


ევედრებოდა: „დავკარგე

სამშობლო, სახლი-კარიო!..

გზა აღარა მაქვს შენს იქით…

აღარც თავშესაფარიო.


„ამხანაგობას ვერ გკადრებ…

ვერც გაგიბედავ ძმობასო!..

შენ მიპატრონე! მეც ნაცვლად

გაგიწევ ნამდვილ ყმობასო!“


პასუხად ესმის: „ეჰ, ძმაო,

გულს მიკლავს შენი კვნესაო!

ყმობა-მონობა ქრისტეს სძულს!

მან ძმობა დაგვიწესაო!


„ვინც სტუმრად მოდის, არ არის

თვით ქრისტეს მოციქულიო?

და ქრისტეს ტახტი-ტაძარი -

მასპინძლის წმინდა გულიო?!


„ჰა, ძმაო, სახლი და კარი,

შემოდი მზაზე წევრადო!..

შენი სტუმრობა და ძმობა

არ დამიჯდება ბევრადო“.


შედის სტუმარი მადლობით,

მასპინძელს ჩაესახლკარა,

მაგრამ რომ სული მოიდგა,

სტუმრობა აღარ იკმარა;


ჩაჰკიდა ხელი ყოვლიფერს…

ეს ჩემი იყო ყველაო!

მათხოვრად როდის მოვსულვარ?

ან როდის გთხოვე შველაო?


ადრეც ვყოფილვარ!.. ახლაც ვარ!

შენ ვერც-კი გიცნობ: ვინ ხარო!

არც წარსული გაქვს, არც აწმყო,

რომ მომავალით იხარო!


ამისი მოწმეც ბევრი მყავს

შენივე ქვეყნის შვილიო!..

ჩემს ოქრო-ვერცხლში ჩამჯდარი…

ჩემგანვე გაჭედილიო!!


ოქრო და ვერცხლი ბევრი მაქვს,

აქცია… ასიგნაციო!

შენ ღერიბი ხარ!.. მომშორდი!

არ გესმის? „ასი გნაციო!“

 

პოეზიის გვერდი   • • •     • • •   აკაკი წერეთლის პოეზია/პროზა

შეიძლება დაგაინტერესოთ

ოჩოპინტრე

გაგაგა



ფდფდფ

ოჩოპინდრე

₾
შეიძინეთ პაკეტი

მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა

ერთი კვირა
3 ლარი
ორი კვირა
5 ლარი
ერთ თვე
7 ლარი

დაამატეთ Aura.Ge

დააჭირეთ:   Share
აირჩიეთ:   Add to Home Screen