|
ინფანტილური
რა ვქნა, ცუდად მაქვს დაცდილი - გადამირბინა კატამ! კატამ შენც გადაგირბინა? - პაპავ ძვირფასო, ადამ!
გადაურბინოს კატამ! - სხვას რას იფიქრებ, რომ ხედავ ამდენ წყალბადს და ატომს...
ვერც ნუგბარმა და ქადამ - ყოფა უტირა ქვეყანას გადარბენილმა კატამ...
და ღარიბული ხატაც გაქრება, თუ რომელიმეს გადაურბინა კატამ...
და სილამაზეც ცათა... ვილოცოთ-ამ ცას ვერასდროს გადაურბინოს კატამ...
გადაგირბინათ კატამ! ჯერ კიდევ როდის - დუჩეს, გერინგს, ჰიტლერს თუ სადამს, ჯერ კიდევ როდის - ლენინს გადაურბინა კატამ!
წამში გააკრეს ტატამს - თურმე წინადღით მასაც გადაურბინა კატამ.
რომ უღალატა ლელამ, ცხრა სახელოვან კაცს რომ რქები დაადგა ტატამ - ნეტავი, რომელ მათგანს გადაურბინა კატამ!
და არც ის ვიცით-რატომ! - ჩვენ ერთხელ მაინც - ყველას გადაგვირბინა კატამ!
ვერაფერმა ჯადომ - ჩვენ ყველას - ერთხელ მაინც-გადაგვირბინა კატამ!
P.S
რატომ ვერ მოაღწია ჩვენამდე იმ დღეს გოდომ! - ალბათ პატივცემულსაც გადაურბინა კატამ.... |
| პოეზიის გვერდი • • • |


