|
ვყლაპავ წამლებს და ვადუღებ ფაფას ცხრა შვილიშვილი მეძახის პაპას. ვაღმერთებ შოთას, ვაღმერთებ საბას, ვუსმენ ჩაკრულოს, ბახს, მოცარტს, აბბას...
ზოგიერთ ნაბიჯს ვუწუნებ ჯაბას, ვერ ვიტან ტიპებს ცრუსა და ჯაბანს... მეც მინდა ვგავდე ხარს, ოღონდ ლაბას,
ვნატრულობ გულში სამეფო დარბაზს მძულს - აღარ ვურტყამ მეც ქურთულ ნაფაზს, ვგმობ პოლიტიკურ დავიდარაბას.
თან ხელს შევავლებ ჯიბეში აბაზს... ვივიწყებ ათას პასკვილანტს ცისფერს და ვერ ვივიწყებ შენს ცისფერ კაბას... |
| პოეზიის გვერდი • • • |


