|
მშვიდობით მითხარ შენ სამუდამოდ გამომიწოდე გულცივად ხელი, და ფერმკრთალ ბაგემ წყნარად, საამოდ წაიჩურჩულა ჩემი სახელი.
კდემამოსილი ეგ შენი სახე; თუ სამუდამოდ განმშორდებოდი ახ, რისთვის შეგხვდი, რად დაგინახე!..
ერთად გვეარნა ეკლიან გზაზე, რად არ ინდომე, რომ ბნელი ღამე გამთენებოდა შენ დანახვაზე?!!
გულშივე ჩაკვდა საამო ჟღერა, კიდევ მაჩვენე შუქმფენი ღიმი, თორემ ნაღველმა გული დასერა....
აღმომხდა ბედკრულს კვნესა გულისა, ჩანგს დასწყდა სიმი.... ჩაკვდა აკორდი გულს მოსწყდა ცრემლი სიყვარულისა... |


