|
ზღვა დამდგარიყო ცრემლისა, შიგა ჰყვაოდნენ იანი. ნეტავი არ გამაგონა, ტურფავ, მე შენი ზიანი.
ლაღი ოცნება, ფრთიანი, როცა ვერ გხედავ თვალითა, დღე მიბნელდება მზიანი. მზეთუნახავის ნახვაცა უშენოდ ჩალა-ბზე არი.
შენგნით კი ღამეც დღე არი.... მე კი მიყვარდე, შენ - არა, ეს სადაური ზნე არი? |
| პოეზიის გვერდი • • • |


