|
გულმოდგინებას შუადღე იჩენს, იფენს რა ენებს, ვით წითელ ინას. იწყებს ათასი ჭრიჭინა ჭრიჭინს და ჰფხაჭნის ჰაერს, გაბზარულ მინას.
შუადღეს ათრობს მაისის ღვინით. ცის ულმობელი მშრალი ვარდეთი გადაფარულა თეთრი პინგვინით
მალე საღამო აავსებს ლილით, ჩემი სალამი ახალ ქიმერას, თვალებამღვრეულს დასიცხულ ძილით. |


