|
ჩუმი და მძაფრი შთაგონებით დიდხანს იწოდა - სამშობლოს ბედზე გულდამწვარი მებრძოლი კაცი, აპილპილება, გულისმოსვლაც ხშირად იცოდა, მაგრამ რომ ჩანდა, კი არ იყო ისეთი მკაცრი.
გაუტანლობას რომ ხედავდა - გული კვდებოდა, პატიოსნებით შეძენილი ალალი პური, ცოტაც რომ ჰქონდა, სხვებისათვის ემეტებოდა.
არც მისთვის წუხდა, რომ სიცოცხლე ხანმოკლე არის, აღზევებისთვის მუხლმოყრით არ უმათხოვრია, დიდთა წინაშე არ ყოფილა მორჩილად მდგარი.
მისი მოქნევის შემართება ახლაც დიდია, ის იყო მისი ნუგეში და აზრის მშობელი, ჯილდოზე იგი არასოდეს გაუყიდია.
არ სწამდა კაცი, უნუგეშო, უღვთო, უხატო, გულახდილობა და სიმართლე დაუჯდა ძვირად, მაგრამ მტრებს იგი იქნებ სხვებმა გადაუხადონ! |
| პოეზიის გვერდი • • • |


