კატეგორიები

წერილის გაგზავნა

lock პაროლის შეხსენება
ჯერ არ ხართ რეგისტრირებული?
უკვე ხართ რეგისტრირებული?
210 C
პარასკევი, 20 ნოემბერი 2026 03:25

 

 

ჩემს საქართველოს ცაზე გაუდის მიწის საზღვარი,

დადის უფალი სამოთხეში ოქროს სასხლავით,

მოედინება აქ მდინარე სინათლის შხეფით,

ვერვინ შეჰკადრებს კენჭის სროლას, ხიდსა და ჯებირს.


ხეებზე ფშვენენ მშვენიერი ქარები ქარვის,

სიკვდილი აღარ ემუქრება იმქვეყნად არვის.

იქ არც სნეულებ, არც ხუცდები და არც ყარიბობ,

ტაროსი არის სააღდგომო და საალილო.


იქ, ნიჟარებში, ლურჯ ქაოსებს სძინავთ, მირიადს,

ზღვები ერთვიან ნათელ მიწის ხაოს, სილიანს.

წამს და ასწლეულს თანაბარი აქვთ იქ დინება,

ნისლებს და ღრუბლებს იქ არავინ არ ეტირება.


თუ გაგყვა მაინც საამქვეყნო დარდი ან ფიქრი,

რომც შეეცადო, ვეღარაფერს შეასმენ სიკვდილს.

იქ აღარავინ წერს ლექსებს და არ იგონებს ცხადს,

მარტო უფალი იარება და ბაღებსა სხლავს.


აღარ გჭირდება არც დარდები, არც იმედები,

არც სიყვარულის ცხად-სიზმარში არ ირეკლები.

ხარ ადამივით უშობი და უჭირისუფლო,

მაგრამ სხვა ხარ და გახსენდება სიცოცხლეც უფრო,


და ზოგჯერ გინდა, ჩამოასკდე ზეცას ქარებად,

აკაკუნებ და აბრახუნებ ცაზე გარედან.

ხან თქეში ხარ და ხან უცაბედი ლექსის სტრიქონი,

მაგრამ გამქრალი, როგორც ძველი იერიქონი.


მხოლოდ სიყვარულს არა აქვს ბოლო

ჩვენ ისე ვცხოვრობთ, ყოველი წამი

ლაჟვარდს აკლდება სხივად და ფერად

და ეძენძება ნაქარგიც მკერდზე

ჩემი სიცოცხლის სვილისფერ პერანგს.


იმედისა და ნათლის შროშანებს

უფერმკრთალდებათ ჟამის ფურცელი,

მაინც ჯიუტად იმას დავეძებ,

რაც არის ქვეყნად გარდაუცვლელი.


და მთელ სამყაროს ვუყვები ამბებს,

რომელიც არსად მსმენია ადრე,

რომ დავაჯერო - მარადისობა

ღამეებს კვლავ ჩვენს სიზმრებში ათევს!


რომ არ შობილა ჟამი სიკვდილის!

რომ სიმართლეა - სიცოცხლე, მხოლოდ!

რომ ორთავ სოფელს ადევს საზღვარი,

მხოლოდ სიყვარულს არა აქვს ბოლო...

 

პოეზიის გვერდი   • • •   პოეზია - მარიამ წიკლაური  • • •   მარიამ წიკლაურის პოეზია

შეიძლება დაგაინტერესოთ

ოჩოპინტრე

გაგაგა



ფდფდფ

ოჩოპინდრე

₾
შეიძინეთ პაკეტი

მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა

ერთი კვირა
3 ლარი
ორი კვირა
5 ლარი
ერთ თვე
7 ლარი

დაამატეთ Aura.Ge

დააჭირეთ:   Share
აირჩიეთ:   Add to Home Screen