|
ბალახში რომ დანანაობს ნელა ნინველა ნიავი, სანამ ფრთას გაშლის ქარებად, ჩემივე სულის ზიარი,
აგრემც იქნები მზიანი, ვინ იცის, აღარც მობრუნდეს, ბედი აქვს შორიგზიანი,
ნამი აგივსებს უბესო, ეგ კი, ქარია მარტოკა - უსახლკარო და უფესვო. |
|
ბალახში რომ დანანაობს ნელა ნინველა ნიავი, სანამ ფრთას გაშლის ქარებად, ჩემივე სულის ზიარი,
აგრემც იქნები მზიანი, ვინ იცის, აღარც მობრუნდეს, ბედი აქვს შორიგზიანი,
ნამი აგივსებს უბესო, ეგ კი, ქარია მარტოკა - უსახლკარო და უფესვო. |