გაცვეთილია უკვე სიტყვები,
მძიმე ნაჯახით მივდგომივარ
და უხმოდ ვჩორკნი.
და მასკდებიან ხელისგულზე
ფიქრის ბებრები
და მეწურება იმედი ოფლით...
რამდენი მუხა,
ნეკერჩხალი,
თელა და
რცხილა,
შრიალებს წყნარად
ქართულ სიტყვის
უსიერ ტყეში!
ოჩოპინტრე
გაგაგა
ფდფდფ
ოჩოპინდრე
მიიღეთ შეუზღუდავი წვდომა