|
შენ ჩემო ძაღლო, კარგო ჩიბის, ჩემო კეთილო, ერთად ვიყავით ერთი ფიქრის მცველი ძაღლები, მაგრამ ოცნებას კარი ქონდა გამოკეტილი და ეხლა ცალად მოგონებას ვემოახლები.
კეთილის გულით გელოდება ქალი ბოსფორზე. ალბათ ოცნებობს სამშობლოში დარჩენილ ორზე, სანამ არ იცის ეს ამბავი გადასტამბული.
ვიწრო ქვეყანა მეტად ჩქარა გადარბინე, ჩვენთვის უფრო ხარ საყვარელი შენ სამარეთი, რომ პოეტებთან აირჩიე მუდმივი ბინა.
ატირდებიან უცხოეთში კეთილი დები ჩემს დაღუპვაზე მარტო შენ თუ ატირდებოდი და ჩემს სიკვდილზე კი არ ვიცი ვინ ატირდება. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


