|
დღეს წუმწუმები დაიწვა ბევრი. მკვდარ პეპლებივით ქუჩაში ყრიან. ხმაურობათა დადუმდა ტევრი და წუმწუმების ისმის არია:
კოლოფი არის სკრიპკა ირიბი, ჩვენ პაგანინის ხელში ვტრიალებთ, და თავისმკვლელი გვატარებს ჯიბით,
ეს მოგონება მაინც კარგია: - როგორც კაპრიზი, ჩვენი ანთება უყვარდა ლილი მეუნარგიას.
და კატაფალკი აღარ მოვიდა, ამაოთ ველით ლოცვით ხსენებას, თუ ვინმე ნაზი დაგვიგლოვდება!
ვინ დაიტირა გულით კეთილით? დღეს თუ ხვალ ტალახს ჩვენ ჩავბარდებით, ბორბალით, ფეხით გადაკვეთილი.
ქარი დაბერავს სხვა გარინდებით, და რომ ვარსკვლავთა ვნახოთ სიამე, ვით წეროები, გადავფრინდებით. |
| პოეზიის გვერდი • • • |


